29 mei

concertverslag: Norah Jones

concertverslag: Norah Jones foto: Eric van Nieuwland

Zangeres Norah Jones gaf op 28 mei een concert in het Amsterdamse Carré. Dat leverde een optreden op wat vooral in het teken stond van haar nieuwe album ‘Little Broken Hearts’. Maar ook songs van haar eerdere albums kwamen uiteraard aan bod.

Tien jaar geleden is het alweer dat Norah Jones met haar debuut ‘Come Away Withe Me’ de jazzstijl weer extra populair maakte. Ze verkocht er miljoenen platen mee en mocht verschillende Grammy’s in ontvangst nemen. Toch liet de rebelse Jones zich niet in een enkel hokje vangen. Op ‘Feels Like Home’ ging ze country en op haar voorlaatste plaat liet ze een mengeling van lichte rock en jazz horen.

Norah Jones maakte met haar meeste recente – en door Danger Mouse geproduceerde - plaat ‘Little Broken Hearts’ alweer een verrassende metamorfose door, zowel qua uiterlijk als wat de muziek betreft. De piano speelt nauwelijks meer een rol van betekenis op de plaat, waar roots getinte gitaren de boventoon voeren. Jones anno 2012 oogt als een verleidelijke femme fatale wiens geluid de sfeer uitademt van de David Lynch films. De softe jazzy sound van voorheen, gedragen door de zoetfluwelen stem  en de pianoklanken maakten plaats voor een groovy gitaargeluid. Mooie nummers waarin het soepele, warme stemgeluid van Jones – dat inmiddels wat gerijpter klinkt – wederom uitblinkt.

Het sfeervolle Theater Carré met haar mooie akoestiek is voor Norah Jones de juiste plek. Daar komt haar muziek het best tot zijn recht. In de uitverkochte zaal met een muisstil publiek voelt ze zich dan ook zichtbaar op haar gemak. Ze begint met twee nummers achter de keyboard. Daar staat ze dan met een kort geel jurkje en laarzen aan, eerst nog ietwat verlegen maar later komt ze los. Tijdens het derde nummer neemt ze de gitaar ter hand. ‘Little Broken Hearts’ is de titelsong van haar nieuwe album, de break-up plaat waarop ze zoveel liefdesverdriet van zich af schreef. Jones oogt zelfverzekerd en tevreden wanneer ze dat nummer beeindigt met “Thank you. Dankuwel”. Ze charmeert er meteen het publiek mee. Ook wil ze weten hoe je die titelsong in het Nederlands zegt, maar haakt toch maar af.Een beetje té ingewikkeld die Nederlandse taal.

Het wordt een afwisselende Carré-avond waar behalve Jones ook haar sprankelende band met synthezizer, gitaren en bottlenecks excelleren. Ze vormen een duidelijke eenheid daar op het podium. De aanwezigen worden in ieder geval getracteerd op een mooie avond. Het publiek luistert gelaten, misschien wat mat naar de muziek en er zijn slechts weinig momenten waarop er een uitgelaten stemming heerst. Maar eigenlijk hoeft dat ook niet, want men geniet wel zichtbaar van het optreden. Zoals wanneer Jones achter de piano plaatsneemt en ‘Cold Cold Heart’ van Hank Williams of ‘What Am I Too You’ ten gehore brengt. Kippenvel. Ook prachtig mooi klinkt ‘Miriam’, een cynische sfeer naar de rivale die haar vriendje afpikte.

‘Sunrise’ brengt een moment van herkenning, net als haar grote hit ‘Don’t Know Why’ wanneer het publiek even opveert en extra luid applaudisseert. Een van de mooiste momentjes van de show is voor het laatst bewaard: Norah Jones en haar bandleden die in een akoestische setting ‘How Many Times Have You Broken My Heart’ ten gehore brengen. Je ziet het enorme speelplezier van Norah en haar band.  Wanneer na anderhalf uur het licht aangaat vetrekken de meeste mensen tevreden naar huis. Behalve een enkeling misschien die liever wat meer ‘bekende’ nummers had gehoord van een jazzy Jones.

Laatst aangepast op dinsdag, 29 mei 2012 16:15
Beoordeel dit item
(1 Stem)

Gerelateerde items (op tag)

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.

Laatste CD Reviews

  • Knife Party
  • Abandon Ship
  • Diverse Artiesten
  • An Americana Christmas
  • Bryan Ferry
  • Avonmore
  • Nick Jonas
  • Nick Jonas
  • Nickelback
  • No Fixed Address
  • TV On The Radio
  • Seeds
  • Volg ons ook op:

    FacebookTwitter