04 juni

Concertverslag: Tenacious D.

Het is op voorhand lastig in te schatten wat je precies moet verwachten van een optreden van Tenacious D. Het duo Jack Black (JB) en Kyle Gass (KG of Kage) speelt (hard)rock en metal op akoestische gitaren, tussen het spelen van toneelstukjes en het de hemel in prijzen van zichzelf en 'The D' door, wat de suggestie wekt dat het allemaal spelevaren en kinderspel is. Maar waarom verkoopt zo'n komische rockshow dan vrij moeiteloos de Heineken Music Hall uit, die voor een opvallend groot deel met Duitse bezoekers en/of metalheads gevuld is? Gewoon. Omdat Tenacious D. een geweldige tribute aan all things rock 'n roll is.

Neem nou de grote vogel  (de Fenix uit de titel van derde album Rize of the Fenix) die bij het tweede nummer opgeblazen wordt en op de achtergrond van het podium verschijnt. Is eigenlijk een enorme opblaaslul, met een vogelgezichtje er op. Koddig, maar tevens een verwijzing naar de opblaasattributen die Pink Floyd overal mee naartoe zeulde. Of de cover van The Who's Pinball Wizard, als bruggetje tussen rockopera Tommy en het theatrale van hun eigen show. Natuurlijk ook de gitaar-riff van Metallica's One  in Tribute: de (door 5500 stemmen meegeschalde) hitsong is een ode aan de metal als geheel, zoals eigenlijk het hele optreden dat is. En welke band heeft er nou een lofzang op de roadie in het repertoire (behalve misschien Jackson Browne met zijn Load-Out)?

Maar het zijn niet alleen verwijzingen, hints en bruggetjes die de show van de Amerikaanse band tot een genot maken. Muzikaal staat er een energieke rockband op het podium waarin vooral Bad Religion-drummer Brooks Wackerman voor de bombast zorgt. Het tempo is hoog, de vier gitaren (twee keer akoestisch, een keer elektrisch en een bas) zorgen voor veel afwisseling en het vijftal heeft er vooral veel zin in - uiteindelijk de belangrijkste drijfveer voor een goede, zweterige rockshow. Met alleen comedy kom je ook niet als voorprogramma in de tour van Foo Fighters natuurlijk - al is Dave Grohl niet alleen een vriend van de band, maar ook sessiemuzikant op het nieuwe album.

Tekstueel steekt Tenacious D. nog altijd vooral overal lekker de draak mee. Op iedere zin tekst volgt een zin die dankzij uitbundig gebruik van varianten op het woord 'fuck' lettergreeptechnisch passend wordt gemaakt, en het bij diverse bands iets te populair geworden prediken voor wereldvrede en duurzaamheid wordt belachelijk gemaakt in het hilarische Deth Starr. De enige serieuze noot die je er desgewenst in zou kunnen vinden, zijn op diverse wijzen herhaalde sneren naar georganiseerde religie, de natuurlijke vijand van rock en heavy metal. Alle kolder, creativiteit, vulgariteit en liefde voor hardrock & heavy metal leveren uiteindelijk een verrassend goed optreden op, waarbij ongeveer alle nummers door duizenden worden meegezongen, ook die van het nieuwe album. Tenacious D. is cult & camp, professioneel uitgevoerd door toegewijde rock 'n roll-adepten, die daarom hun eigen grootste fans zijn. En daar door een luid joelend publiek van harte in worden aangemoedigd. Het levert een te gekke rockshow op. \m/

Laatst aangepast op maandag, 04 juni 2012 17:17
Beoordeel dit item
(16 stemmen)

Laat een reactie achter

Zorg ervoor dat u de verplichte (*) velden invult waar dit is aangegeven. HTML code is niet toegestaan.

Laatste CD Reviews

  • Knife Party
  • Abandon Ship
  • Diverse Artiesten
  • An Americana Christmas
  • Bryan Ferry
  • Avonmore
  • Nick Jonas
  • Nick Jonas
  • Nickelback
  • No Fixed Address
  • TV On The Radio
  • Seeds
  • Volg ons ook op:

    FacebookTwitter